Το ευρωπαϊκό σταφύλι βρέθηκε άγριο στην ακτή της Κασπίας, στην Αρμενία. Από την Ασία, πέρασε στην Ελλάδα και από εκεί στη Σικελία. Οι Φοίνικες το έφερε στο νότο της Γαλλίας και οι Ρωμαίοι το φύτεψαν στις πεδιάδες του Ρήνου. Αυτό το σταφύλι είναι μια από τις αρχαιότερες καλλιέργειες με πλήρη στοιχεία της οινοποίησης και οι αμπελώνες υπολογίζεται οτι υπάρχουν από το 2440 Π.Χ. Καλλιέργεια αναφέρεται στην δέκατη έβδομη (1680 Π.Χ.) και δέκατη όγδοη δυναστεία (1525 Π.Χ.) στην Αίγυπτο, και αμπελώνες και κρασί αναφέρονται στην ιστορία του Νώε.
Μερικοί θεωρούν ότι η άμπελος εισήχθη στην Αγγλία από τους Ρωμαίους, ενώ, σύμφωνα με άλλους, παρουσιάστηκε αρχικά από τους Φοίνικες οι οποίοι έχουν επίσης μεταφέρει την καλλιέργειά της από την Παλαιστίνη στα νησιά της Μεσογείου. Ο πρώτος ’γγλος που κάνει αναφορά των αμπελώνων, λέει οτι η καλλιέργεια αμπέλων έγινε κάτω από το γυαλί εκτός από μερικές ευνοημένες θέσεις.
Η άμπελος παρουσιάστηκε στο νέο κόσμο από τον Κολόμπο το 1494: «τα μοσχεύματα από τις ευρωπαϊκές αμπέλους άρχισαν ήδη να διαμορφώνουν τις συστάδες τους.» Το 1741, υπήρξαν μερικές χιλιάδες άμπελοι από την Πορτογαλία που αναπτύσσεται στη Γεωργία, και υπάρχουν απολογισμοί αυτής της αμπελοκαλιέργειας στη νέα Αλβιόνα από το 1647. Υπάρχουν απολογισμοί της οινοποίησης από τα σταφύλια άγνωστων ειδών στη Βιρτζίνια το 1630, 1647, 1651 στη Μασαχουσέτη, το 1634 στην Πενσυλβανία, το 1683 και το 1685 και στη Ιντιάνα το 1804. Στη Χιλή και σε Καλιφόρνια, η καλλιέργεια του φαίνεται επιτυχής. Σε Καλιφόρνια, η εισαγωγή της οφειλόταν στις αποστολές που καθιερώθηκαν κυρίως από 1769 έως 1820.